Bu sayfada İsveç tarafından üretilen Tip 43 hafif torpili (torpidosu) üzerinde yapılan incelemeler hakkında bir miktar bilgi bulabilirsiniz. 400mm çapındaki bu torpil helikopterlerden de kullanılabilecek şekilde üretildiğinden hafif torpil olarak sınıflandırılabilir. Aslında 650mm lik bazı Rus torpilleri ve yine bazı 400mm Rus torpilleri haricinde dünya üzerinde genel kabul görmüş iki torpil ölçüsü vardır bunlar 533mm'lik ağır torpiller ve 324mm'lik hafif torpillerdir. Bu nedenle Tip 43 daha başlangıçta farklı çapıyla dikkat çeken bir torpildir.

Aslına bakılırsa bu torpili incelemek için seçmemin daha baskın sebepleri de var ki bunlara daha sonra değineceğim. İlk olarak amacım İsveç'in yaklaşımındaki doğruluğu (ve Türk yaklaşımındaki yanlışlığı) vurgulamaktı sanırım. İsveç Deniz Kuvvetleri pekalâ dünya piyasasına hakim olan torpil üreticisi bir kaç ülkeden, aslında onların kendi ihtiyaçları için geliştirdikleri, torpilleri alıp kullanabilirdi; tıpkı Türk Deniz Kuvvetlerinin yaptığı gibi. Fakat Baltık denizindeki akustik ortam oldukça zorluydu ve piyasadaki en gelişmiş hafif torpiller (Mk46 - ABD, Stingray - İngiltere, Murene - Fransa) derin, akustik olarak temiz okyanus suları için geliştirilmiş makinalardı ve Baltık Denizindeki savaş senaryoları için yeterli değillerdi. Ayrıca savaş başlıkları modern çift cidarlı Rus denizaltıları için yetersizdi.

Bu durumda İsveç tamamen kendi harekat ihtiyaçları için kendi çözümünü geliştirmek zorunda kaldı. Sonuç olarak ortaya çıkan silah dünyanın en ağır hafif topili, ve dünyanın tek tel güdümlü hafif torpili olan Tip 43 oldu. Bunun yanında diğer tüm hafif torpillerden daha büyük olduğundan da savaş başlığında daha fazla patlayıcı taşıyabilmektedir. Tel güdüm imkanı sayesinde bu torpil kendi küçük sonarının yetersiz kaldığı durumlarda fırlatıldığı platformun daha güçlü aktif/pasif sonarları yardımıyla çok daha etkin olabilir.

Doğrusunu söylemek gerekirse Türk Deniz Kuvvetlerinin harekat ihtiyaçları da İsveç Deniz Kuvvetlerinin harekat ihtiyaçlarına benzerlikler gösteriyor. Benzer olmayan tarafı ise buradaki ihtiyaçların çok daha karmaşık olması. Herşeyden önce harekat yapılacak denizlerdeki oşinografik şartlar birbirinden çok farklı. Kuzeyden başlarsak Karadeniz en başta çok miktardaki nehirin getirdiği tatlı su sebebiyle akustik olarak oldukça zorlu bir ortam. Boğazlar ve Marmara çok etkili termoklin - saliklin tabakalaşmaları sebebiyle dünyanın en zor denizaltı savaşı ortamlarından biri. Ege, üzerindeki çok sayıda ada, değişken derinlikler ve yoğun gemi trafiğinin sebep olduğu akustik kirlilik sebebiyle diğerlerinden daha farklı ve yine zorlu bir ortam ve Akdeniz; izafi olarak daha kolay bir ortam.

Her ne kadar Türk Deniz Kuvvetlerinin yeni gemilerinde ve ASW helikopterlerinde ABD yapımı MK 46 Mod5 torpili kullanılıyor olsa da bu aslında üzerinde devamlı bazı ilaveler yapılan oldukça eski bir tasarım ve açık okyanus sularında kullanılmak için geliştirildiğinden Akdeniz haricindeki denizlerimize uygun bir silah değil. Aslında dünya piyasasında mevcut hiç bir hafif torpil Türk Deniz Kuvvetlerinin harekat ihtiyaçlarına gerçek anlamda cevap verebilecek gibi görünmüyor. Burada en mantıklı yaklaşım tamamen milli kaynakları kullanarak İsveçin yaptığı gibi kendi harekat ihtiyaçlarına en uygun sistemi dizayn edip üretmek olurdu. Şunu da belirtmek gerekir ki torpil tasarımı ve üretimi en zorlu mühendislik uygulamalarından biridir. Modern bir torpilin geliştirilebilmesi için en azından 10 yıllık yoğun bir araştırma-geliştirme çalışması gerekir.